Today find the cause - Tomorrow find the cure
عضویت در جامعه ا تبریکات ا تسلیت و ابراز همدردی ا قوانین پزشکی ا جستجوی مقاله ا پیامک ا درباره ایران ا پیوندهای مفید
جامعه كاركنان آزمايشگاههاي علوم پزشكي خراسان رضوي
Society for Khorasan Razavi Clinical Laboratory Employees
دانستنیها ا انیمیشنهای جالب ا معرفی کتاب ا تکنیکهای نوین ا کنترل کیفی اعلوم آزمایشگاهی ا آموزش مجازی
|
language
ثبت نامهاي الکترونيکي
تلفن پاسخگوئي جامعه
محمد کمالي 09158235987 پيامک
30009900008018
اخبار برگزیده
نظرسنجي
|
 تسلیت و ابراز همدری
ان لله و اليه راجعون
بدین وسیله به اطلاع همكاران گرامي ميرساند با کمال تأسف و تأثر در گذشت همکارعزيز مرحوم محمد رضا فکور از پرسنل خوب وزحمتکش آزمايشگاه بيمارستان امدادی را به اطلاع اعضاء محترم هیأت علمی و کارکنان عزیز می رسانیم. امید است روح آن مرحوم در جوار حضرت سیدالشهدا علیه السلام قرین رحمت الهی قرار گیرد.
جامعه کارکنان آزمایشگاههای علوم پزشکی خراسان رضوی
چه غمي است در شبكاري امشب....
"شايد سوگنامه اي در غم يك رفيق" و "شايد درد دلي با همكاران" امشب فكور رفت .
مردي كه تشنه محبت بود. مردي كه ريش و سبيلش را ميتراشيد اما هنوز كودك بود!
مردي كه چون پسربچه اي با لبخندي فريفته ات ميشد و با اخمي گريزان و بعد باز به صيد محبتت مي آمد و به هر بهانه اي ميخنداندت و تو تا نميخنديدي از دستش راحت نميشدي ، ميخنديدي و او چشمانش برق ميزد و يك قُلُپ از چايش را ميخورد و با چشمانش مي پائيدت كه كدورت از دلت رفته باشد و باز مي آمد و باز ميخنداندت و باز هم ... و حتي خودش را دستمايه شوخي و طنز ميكرد تا تو بخندي و باز بخندي تا خيالش راحت شود.
به درد كشيدن چه خوب عادت كرده بود وچه صبور شده بود و اين درد آخري را انگار مزمزه ميكرد ، ذره ذره ميچشيد و لحظه به لحظه آب ميشد و الكي ميگفت بهترم و من چه تلخ ميديدم در چشمانش كه دروغ ميگويد و سينه اش را ميديدم كه خسته اش كرده بود و نفسش را كه خود، نفس فكور را گرفته بود و گاهي كه درد دل ميكرد ، حتي آهي نميتوانست بكشد از دست اين نفس كه بالا نمي آمد لامصب، و آخ از دست اين نفس آخ....
من دلم خيلي براي خنده هايش، براي مسخره بازيهايش تنگ مي شود....
فكر نمي كردم كه روزي بنشينم و با يادآوري مسخره بازيهايش گريه كنم....اما دلم خالي نميشود ، خالي نميشود... روي دلم مانده ، اين مانده كه خيلي هامان اين روزهاي آخر لبخندي به لبش ميتوانستيم بنشانيم و ننشانديم. مگر اين ما آدمها نيستم كه بايد به درد هم بخوريم، كه اگر كاري برآمد از دستمان براي هم انجام بدهيم، بايد يكي مان بميرد و افسوس بخوريم كه چرا چنين و چنان نكرديم؟
لبخند به لبان فكور ميتوانستند بنشانند و ننشاندند، خنده نه ! فقط لبخند، چون نميتوانست بخندد، خنده به سرفه اش مي انداخت و اين نفس لعنتي كه نه ممّد حياتش بود و نه مفّرح ذات كه شده بود مايه عذاب و بالا نمي آمد كه نمي آمد.....
چه شب بدي است امشب بي فكور، دو سه ماهيست كه شبها سر و كله اش پيدا نيست كه بيايد و تازه دوش گرفته باشد و آماده شبكاري، و چقدر ناراحت بود كه ديگر شبكاري نمي آيد كه بدجوري به كار زياد عادت كرده بود و پولش را هم كه نميدادند ميگفت ولش كن هر جا مشكل داري بگذار بيايم و مي آمد ، ميگفت آخرش ميدهند... كه نميدانست آخرش هم ميشود و نميدهند .....
دلم پرشده، خالي نميشود به اين راحتي ها... مرگ رفيق را زياد تجربه كردم ولي آنها شهيد شده بودند، دلم برايشان تنگ ميشود، گاه تصور ميكنم كه اگر الان بودند در خيابان ميديدمشان با زن و بچه هايشان و دست بر سر بچه هايشان ميكشيدم و ميگفتم عمو ميايي با پسر من بازي كني؟ اما دلم برايشان نميسوخت كه به آنها حسوديم ميشد كه مردان انتخاب بودند و مرگ را انتخاب كرده بودند.
ولي فكور نه ، اين مرگ بود كه فكور را انتخاب كرد و او عاشق زندگي كردن بود و گفتن و خنديدن، و سالها گذشته بود از آن روزهايي كه رفته بود به سراغ مرگ و گلوله و دشمن و بازگشته بود و حالا اين سالها ديگر سالهاي زندگي كردن بود ؛ ولي هر چه رفت به سراغ زندگي، زندگي به او پشت كرد انگار، و اينبار مرگ بود كه به سراغ اين يار ديرين كه در جبهه خيلي به هم نزديك بودند آمده بود و داشت نفسش را ميگرفت كه آخر هم گرفت ....
فكور رفت و باز اين ماند كه ماها كه مانده ايم چقدر با هم خواهيم بود؟ چقدر فرصت داريم كه لبخند به لب هم بنشانيم؟ كداممان ميداند كه چقدر فرصت دارد براي دوستي كردن و چقدر فرصت دارد براي دشمني نكردن؟
فكور رفت و من و تعدادي از دوستان، دوست خيلي عزيز و مهرباني را از دست داديم ...
رنجي كه در اين دنيا كشيد توشه راهش.....
امید ولي زاده نيمه شب
سرکار خانم آزاده مبلغ عضو محترم هيات مديره جامعه بدينوسيله مصيبت وارده را تسليت عرض نموده، براي آن مرحوم رحمت و مغفرت و براي سرکارعالي و خانواده محترمتان اجر و صبر از خداوند متعال مسألت مي نماييم.
جامعه کارکنان آزمایشگاههای علوم پزشکی خراسان رضوی
جناب آقاي دکتر مجيد مجرد عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي مشهد
بدينوسيله مصيبت وارده را تسليت عرض نموده، براي آن مرحومه رحمت و مغفرت و براي جناب عالي و خانواده محترمتان اجر و صبر از خداوند متعال مسألت مي نماييم. جامعه کارکنان آزمایشگاههای علوم پزشکی خراسان رضوی
|
منوهاي اصلي
امروز
تلفنهاي گويا
جستجو
آمار سايت
اوقات شرعي
|
labinstitute@gmail.com11